prolog

- Taylor! Obudź się! - Otworzyłam delikatnie jedno oko i ujrzałam przystojnego blondyna, który uważnie mi się przyglądał. 
- Myślę, że twoja twarz znajduje się zbyt blisko mojej. - Powiedziałam cicho i przetarłam oczy pięściami. Nie miałam ochoty na bliższe spotkania z nieznajomymi w czasie, kiedy leżałam na ziemi, nie wiedząc, co się dzieje. Kiedy podparłam się na łokciach ujrzałam jeszcze dwójkę nieznanych mi osób. Niską dziewczynę o pięknej twarzy i chłopaka o niesamowitej urodzie. 
Na moje usta cisnęło się właśnie milion pytań, ale kiedy ujrzałam roztrzaskany tir, samochód i moją nogę całą w krwi, mruknęłam tylko:
- Co ja zrobiłam? 

Nie wiem, gdzie jestem.
Nie wiem, kim dokładnie jestem.
Nie wiem, kim są ludzie codziennie przesiadujący w mojej sali szpitalnej.
Nie wiem, co się stało.
Nie wiem, czemu to wszystko spotkało mnie.
Nie wiem nic, oprócz tego, że wciąż oddycham.
W mojej głowie jest pustka, a ja nie wiem czym ją wypełnić.

bohaterowie

Taylor Swift (22)

"Prawdziwy przyjaciel nigdy cię nie zostawi. Choćby cały świat się walił."

Kian Stark (23)

"Nigdy nie zwierzaj się innym ze swoich problemów. Albo ich to nie obchodzi, albo będą się cieszyć z tego, że je masz."

Mark Stevens (22)

"Głupotą jest mówić, że jest się samotnym wśród swoich przyjaciół. Jeżeli czujesz się przy nich samotny, nigdy nie byli twoimi przyjaciółmi."

Maisie McCan (23)

"Bądź sobą, nikt inny nie zrobi tego za ciebie."